De vrouw van de fietsenmaker
19 mei 2010 22:15 Catagorie:
Maarstraat Coorens
Naar aanleiding
van het overlijden van Ietje Coorens mailde me Hub Beckers de
volgende anekdote,
Beste mensen,
Het zal in 1938 of daaromtrent geweest zijn dat ik als 5jarige kleuter mijn
eerste vlinders in mijn buik heb gekregen en weten jullie van wie?
Jawel hoor : van Ietje Coorens, een klasgenootje op de kleuterschool bij de
zusters in Terwinselen.
Ik weet als de dag van gisteren dat ik op de speelplaats indruk op haar
wilde maken maar daarbij zodanig ben gevallen dat ik met een bebloede kop
naar dokter Michels moest om die wond te hechten.
Een flink lidteken van enkele cm is nog steeds getuige van mijn mislukte
uiting van liefde voor haar.
Ons gezin heeft Terwinselen na de oorlog verlaten.
Tien a vijftien jaar geleden ben ik haar eens gaan opzoeken en heb haar
bovenstaand verhaal verteld waarvan zij natuurlijk nooit had gehoord. Ik
kende haar natuurlijk niet meer en zij mij niet.
Zij heeft er toen flink mee kunnen lachen.
Het heeft me echt iets gedaan toen ik gisteren haar overlijden vernam.
Vincent bedankt.
Beste mensen,
Het zal in 1938 of daaromtrent geweest zijn dat ik als 5jarige kleuter mijn
eerste vlinders in mijn buik heb gekregen en weten jullie van wie?
Jawel hoor : van Ietje Coorens, een klasgenootje op de kleuterschool bij de
zusters in Terwinselen.
Ik weet als de dag van gisteren dat ik op de speelplaats indruk op haar
wilde maken maar daarbij zodanig ben gevallen dat ik met een bebloede kop
naar dokter Michels moest om die wond te hechten.
Een flink lidteken van enkele cm is nog steeds getuige van mijn mislukte
uiting van liefde voor haar.
Ons gezin heeft Terwinselen na de oorlog verlaten.
Tien a vijftien jaar geleden ben ik haar eens gaan opzoeken en heb haar
bovenstaand verhaal verteld waarvan zij natuurlijk nooit had gehoord. Ik
kende haar natuurlijk niet meer en zij mij niet.
Zij heeft er toen flink mee kunnen lachen.
Het heeft me echt iets gedaan toen ik gisteren haar overlijden vernam.
Vincent bedankt.
Schin Op Geul
14 mei 2010 23:56 Catagorie:
Vakantie
Verre vakantiereizen was voor een bovengronder met 6-7 kinderen, niet weggelegd. Mijn vader had een week vakantie. En in die week werd elke dag ingedeeld om met de fiets ergens naar toe te gaan. Zo gingen we 1 of 2 dagen naar Schin op Geul naar de Gronseler put. De hele dag in het water staan en een dijk bouwen. De dag vloog voorbij. We gingen 1 dag naar de speeltuin in Molenberg die bestaat nog maar heeft niet meer die omvang van vroeger, 1 dag naar Brunssum naar het Schuttershuske de attractie daar was de glijbaan, 1 dag naar het spoor in Schaesberg, naar een grind put langs dat spoor en 1 dag naar de Vrouwenheide op Ubachsberg. en dan was de week weer voorbij. Het zondags was rustdag. Soms een enkele keer als mijn ouders wat meer geld hadden dan maakte we een wat langere reis. Zo zijn we eens naar Maastricht geweest met de trein en de bus. Een hele onderneming en we zijn eens naar de Efteling geweest. Mijn oom reed dan het busje, wat gehuurd werd ergen op de Kaalheidersteenweg als ik me goed herinner. Als ik me niet vergis was dat mijn latere baas het tankstation van Muijres, nu garage Klankstad. De rest van de vakantie, als iedereen in de straat weg was, lag ik in het koren naar de hemel te staren en dacht dat de tijd altijd zo zou blijven. Veel rust en veel zon.
Echt op vakantie gaan doe ik nog steeds niet. Nog steeds pak ik me de fiets en rij ergens naar toe. Door allerlei gebreken is er wel niks van gekomen, maar nu ik me een ligfiets heb gekocht hoop ik dat het wat beter gaat en dat ik die plekjes van vroeger weer eens kan gaan bekijken.