Historie Terwinselen
Weetje van en over Terwinselem
Persoonlijk
Speldjes
07 oktober 2009 13:25
Speldjes verzamelen, een terugkerend verschijnsel van de jaren zestig en zeventig. In mijn gedachten moet het begin jaren zestig geweest zijn, maar in mijn album, zit er een van 90 jaar Schunck en dat was in 1974. Zo heb ik er ook van de VIVO en kolibri koffie, een merknaam van de VIVO, mijn oma stopte met de winkel in 1968, dus er moet ook in de jaren 60 een rage zijn geweest. Ik mis er nog, want voor sommige moest je sparen. Zo was er een winkel in Spekholzerheide, waar ze kippenvoer verkochten, lag naast die grote winkel waar ze fietsen verkochten, tegenover waar vroeger de bioscoop lag op de Akerstraat, daar moest je zegeltjes verzamelen en dan kon je sparen voor een zilveren speldje. Iedereen deed toen mee aan die rage, het maakte niet uit op je een groot bedrijf was, of gewoon een winkel of een café. zo heb ik een speldje van Zum Blauwe Bok. Ik meen een café in Spekholzerheide. De beste waren de speldjes die gesoldeerd waren. zo had die waren van plastic en je had er die geplakt waren en die lieten altijd los.
De speldjes zijn net geschiedenis boeken. Zo had ik vroeger een serie, waar alle kopstukken van de Nederlandse politiek opstonden, waar die zijn gebleven weet ik niet. Maar ook merknamen die niet meer bestaan, zoals Nanette. Een kaas meen ik.
De speldjes zijn net geschiedenis boeken. Zo had ik vroeger een serie, waar alle kopstukken van de Nederlandse politiek opstonden, waar die zijn gebleven weet ik niet. Maar ook merknamen die niet meer bestaan, zoals Nanette. Een kaas meen ik.
Mijn negatieven
18 maart 2009 13:43
Ik ben bezig al mijn negatieven te scannen. Wim Ederveen vroeg me of ik nog foto's had van het WMC. die heb ik maar begin maar te zoeken. Nu heb ik wel alles netjes in een ordner zitten, maar toch. Te onderscheiden wat er op staat is toch vaak nog iets anders. Er zijn al negatieven naar boven gekomen, waarvan ik het bestaan niet meer wist. Je maakt een foto van een auto die je op dat moment bezit, en je ziet dan op de achtergrond een stuk van dat Terwinselen van die tijd. enz. enz.. hier onder een paar van deze foto's.
Carnaval 1985 Eric en ik (in het wit).
Mijn Volvo Kattenrug zal 1981 geweest zijn.
Deze foto's zijn ook hoogstwaarschijnlijk van 1985.
Carnaval 1985 Eric en ik (in het wit).
Mijn Volvo Kattenrug zal 1981 geweest zijn.
Deze foto's zijn ook hoogstwaarschijnlijk van 1985.
57,5 jaar
03 februari 2009 00:00
Vandaag 3 februari 2009 wordt ik 57,5 jaar. Er zijn er van mijn klas al 58, of nog ouder, maak ik was op eentje na de jongste van de klas van de kinderen die in 1950-1951 geboren waren.
Wat is er nu bijzonder aan die dag. Laat ik dan 57 jaar terug gaan naar de dag dat mijn vader 57,5 jaar werd. het as de eerste dag van zijn pensioen. En het was 30 december 1981. Mijn vader was bovengronder op de staatsmijn Wilhelmina. Eerst als machinebankwerker en brandwacht in de avonduren en na zijn hernia in 1963 werkvoorbereider-calculator. Ook wel tijdschrijvers genoemd. De mensen die van te voren berekende wat een klus moest kosten. Vergeet niet de mijn besteedde veel van het werk uit, en hiervan werden van te voren berekeningen gemaakt wat het zou mogen kosten, maar ook werk wat door de eigen mensen gedaan werd werd van te voren berekend in tijd en geld. Maar zoals je weet, de mijn ging dicht en mijn vader vond werk bij Stork in Kerkrade. En als zovelen van die bedrijven die naar Limburg waren gehaald om als vervangende werkgelegenheid te dienen, was Stork een bedrijf met vele ups en nog meer downs. Toen hij een jaar of 54 was, werd hij uitgeleend aan de gemeente Eygelshoven. Die bestond toen nog. Hij moest de bouwvergunningen gaan controleren. De gemeente had een achterstand van 3 jaar. Mijn vader werkte dit, op 3 maanden op zijn fietsje weg. Zegt dat iets over mijn vader, of iets over de ambtenaren van de gemeente Eygelshoven. Vul dat maar zelf maar in. Na 2 jaar duimen draaien, ging hij dan op zijn 57,5 jaar met pensioen. Een rare leeftijd zul je zeggen. Nee, hij kreeg een half jaar WW en 2 jaar WWV en je weet bovengronders kregen met 60 jaar pensioen. Nu was dat niet zo veel, maar tot zijn 65ste jaar kreeg hij tot 90 % bijbetaald van Stork. En nu ben ik dan 57,5 jaar. En ik moest terug denken aan het verhaal van mijn vader.
Wat is er nu bijzonder aan die dag. Laat ik dan 57 jaar terug gaan naar de dag dat mijn vader 57,5 jaar werd. het as de eerste dag van zijn pensioen. En het was 30 december 1981. Mijn vader was bovengronder op de staatsmijn Wilhelmina. Eerst als machinebankwerker en brandwacht in de avonduren en na zijn hernia in 1963 werkvoorbereider-calculator. Ook wel tijdschrijvers genoemd. De mensen die van te voren berekende wat een klus moest kosten. Vergeet niet de mijn besteedde veel van het werk uit, en hiervan werden van te voren berekeningen gemaakt wat het zou mogen kosten, maar ook werk wat door de eigen mensen gedaan werd werd van te voren berekend in tijd en geld. Maar zoals je weet, de mijn ging dicht en mijn vader vond werk bij Stork in Kerkrade. En als zovelen van die bedrijven die naar Limburg waren gehaald om als vervangende werkgelegenheid te dienen, was Stork een bedrijf met vele ups en nog meer downs. Toen hij een jaar of 54 was, werd hij uitgeleend aan de gemeente Eygelshoven. Die bestond toen nog. Hij moest de bouwvergunningen gaan controleren. De gemeente had een achterstand van 3 jaar. Mijn vader werkte dit, op 3 maanden op zijn fietsje weg. Zegt dat iets over mijn vader, of iets over de ambtenaren van de gemeente Eygelshoven. Vul dat maar zelf maar in. Na 2 jaar duimen draaien, ging hij dan op zijn 57,5 jaar met pensioen. Een rare leeftijd zul je zeggen. Nee, hij kreeg een half jaar WW en 2 jaar WWV en je weet bovengronders kregen met 60 jaar pensioen. Nu was dat niet zo veel, maar tot zijn 65ste jaar kreeg hij tot 90 % bijbetaald van Stork. En nu ben ik dan 57,5 jaar. En ik moest terug denken aan het verhaal van mijn vader.