Historie Terwinselen
Weetje van en over Terwinselem
2010
Hoek Olfen
08 oktober 2010 21:37 Catagorie: Ed Thalen
Ecke pieten noemde ze ons toen tegenwoordig hangplek jongeren echter zonder overlast voor de buurt
Wij stonden altijd met wisselende samen stelling bij kapper Olfen op de hoek er werden sterken verhalen
vertelt, moppen getapt en kattenkwaad uit gehaald dat weet Thea Pelzer nog wel te beamen
Ook is er menige liefdesrelatie gemaakt en verbroken en als we geld hadden en dat was niet vaak, haalden
we bij vrouw Wienemoser, bij de bushalte tegenover café Ubachs, een frikadel of iets anders later werd
dit bij Hens en Bea Dresser naast Herman Eussen tegenover der Bels of we gingen kikkeren bij Herman
Eussen men hoefde toen niet veel te verteren, als we maar goed voetbalde dat was toen veelbelangrijker
Het was in de jaren 50/60 toen dit afspeelde het merendeels van de jongens voetbalde toen op het A1 en
het 1e elftal van RKTSV. Ik kan mij nog goed herinneren dat juist voor de vakantie Jo Olfen zijn been
gebroken had en Wiel Storms het rijbewijs had gehaald en hij de auto van zijn vader mocht hebben
(dat was een Opel record met panorama ruit ) bij uitzondering om dat Jo niet kon lopen zijn wij toen
gaan touren
In het jaar naar de beslissingswedstrijd in het Rapid stadion van het 1e elftal tegen Miranda om in de 3e klas
te blijven die wij overigens toen verloren met 1-0 zijn de kontakten in de groep ook minder geworden en
hebben verschillende jongens verkering gekregen en zijn getrouwd..
Ik kan zo nog een hele tijd doorgaan. Ook ik vergeet niet mijn trouwerij in Oes Hoes waar het merendeels
van de jongens en meisjes aanwezig was en de Oud en Nieuwjaar viering bij mijn toekomstige schoon
ouders op het Vredeshofje toen Martin Kaas nog in de kerstboom viel.
dat woore schone seiten wa
De douche
11 september 2010 12:47 Catagorie: Mensen
Tegenwoordig, je staat het 's morgens op en je pikt even een douche. Nu heb ik sinds kort een huid allergie en kan ik water moeilijk verdragen op sommige plekken. Het wassen met een washandje en niet meer zo vaak onder de douche doet weer zijn intrede, en dat brengt je toch weer onwillekeurig terug naar vroeger. Een bad of op zijn minst een douche is nu een vanzelfsprekendheid, maar dat was vroeger niet zo. De mijnwerkers die waste zich op de mijn. De hele rijke hadden een bad en de rest, ging in de buut of naar het badhuis dat lag op de hoek Tunnelweg- Dr.Nolenstraat. Ik zelf ben er nooit geweest. Een keer in de week op de zaterdag, kwam tante Leny uit Munster-Geleen, een vriendin van mijn moeder. (geen echte Tante), we gingen haar bij Coorens van de bus afhalen en zij stopte ons in de buut. Ik verheugde me er elke week op. Eind jaren vijftig, kregen we als eerste in de Maarstraat een douche een nis boven aan de trap, Maarstraat 52 werd omgebouwd daarvoor. Toen ik in 2005 nog eens in dat huis was, hadden ze van de achterkamer ook badkamer gemaakt, maar dit terzijde. Tante Leny kwam niet meer, dat was wel een groot verlies vond ik, vooruitgang is niet altijd positief.
Je weet als een schaap over de dan is volgt de rest ook binnen een korte tijd had iedereen een douche, ook het sluiten van de mijn droeg daartoe bij. Het badhuis heeft lang leeg gestaan en uiteindelijk is het omgebouwd naar appartementen.
Nu zijn we er langzaam tot het besef aan het komen, dat teveel aan water helemaal niet goed is, de huid droogt uit, omdat we steeds ons eigen vetlaagje op de huid er vanaf spoelen. De tijd van vroeger was zo slecht nog niet. En schoon waren we ook.
Tante Leny is getrouw, maar bleef kinderloos, onbegrijpelijk, want ze kon goed met ons overweg en ze is een blijvende herinnering in mijn leven gebleven.
Je weet als een schaap over de dan is volgt de rest ook binnen een korte tijd had iedereen een douche, ook het sluiten van de mijn droeg daartoe bij. Het badhuis heeft lang leeg gestaan en uiteindelijk is het omgebouwd naar appartementen.
Nu zijn we er langzaam tot het besef aan het komen, dat teveel aan water helemaal niet goed is, de huid droogt uit, omdat we steeds ons eigen vetlaagje op de huid er vanaf spoelen. De tijd van vroeger was zo slecht nog niet. En schoon waren we ook.
Tante Leny is getrouw, maar bleef kinderloos, onbegrijpelijk, want ze kon goed met ons overweg en ze is een blijvende herinnering in mijn leven gebleven.
De vrouw van de fietsenmaker
19 mei 2010 22:15 Catagorie: Maarstraat Coorens
Naar aanleiding van het overlijden van Ietje Coorens mailde me Hub Beckers de volgende anekdote,
Beste mensen,
Het zal in 1938 of daaromtrent geweest zijn dat ik als 5jarige kleuter mijn
eerste vlinders in mijn buik heb gekregen en weten jullie van wie?
Jawel hoor : van Ietje Coorens, een klasgenootje op de kleuterschool bij de
zusters in Terwinselen.
Ik weet als de dag van gisteren dat ik op de speelplaats indruk op haar
wilde maken maar daarbij zodanig ben gevallen dat ik met een bebloede kop
naar dokter Michels moest om die wond te hechten.
Een flink lidteken van enkele cm is nog steeds getuige van mijn mislukte
uiting van liefde voor haar.
Ons gezin heeft Terwinselen na de oorlog verlaten.
Tien a vijftien jaar geleden ben ik haar eens gaan opzoeken en heb haar
bovenstaand verhaal verteld waarvan zij natuurlijk nooit had gehoord. Ik
kende haar natuurlijk niet meer en zij mij niet.
Zij heeft er toen flink mee kunnen lachen.
Het heeft me echt iets gedaan toen ik gisteren haar overlijden vernam.
Vincent bedankt.
Beste mensen,
Het zal in 1938 of daaromtrent geweest zijn dat ik als 5jarige kleuter mijn
eerste vlinders in mijn buik heb gekregen en weten jullie van wie?
Jawel hoor : van Ietje Coorens, een klasgenootje op de kleuterschool bij de
zusters in Terwinselen.
Ik weet als de dag van gisteren dat ik op de speelplaats indruk op haar
wilde maken maar daarbij zodanig ben gevallen dat ik met een bebloede kop
naar dokter Michels moest om die wond te hechten.
Een flink lidteken van enkele cm is nog steeds getuige van mijn mislukte
uiting van liefde voor haar.
Ons gezin heeft Terwinselen na de oorlog verlaten.
Tien a vijftien jaar geleden ben ik haar eens gaan opzoeken en heb haar
bovenstaand verhaal verteld waarvan zij natuurlijk nooit had gehoord. Ik
kende haar natuurlijk niet meer en zij mij niet.
Zij heeft er toen flink mee kunnen lachen.
Het heeft me echt iets gedaan toen ik gisteren haar overlijden vernam.
Vincent bedankt.
Schin Op Geul
14 mei 2010 23:56 Catagorie: Vakantie
Verre vakantiereizen was voor een bovengronder met 6-7 kinderen, niet weggelegd. Mijn vader had een week vakantie. En in die week werd elke dag ingedeeld om met de fiets ergens naar toe te gaan. Zo gingen we 1 of 2 dagen naar Schin op Geul naar de Gronseler put. De hele dag in het water staan en een dijk bouwen. De dag vloog voorbij. We gingen 1 dag naar de speeltuin in Molenberg die bestaat nog maar heeft niet meer die omvang van vroeger, 1 dag naar Brunssum naar het Schuttershuske de attractie daar was de glijbaan, 1 dag naar het spoor in Schaesberg, naar een grind put langs dat spoor en 1 dag naar de Vrouwenheide op Ubachsberg. en dan was de week weer voorbij. Het zondags was rustdag. Soms een enkele keer als mijn ouders wat meer geld hadden dan maakte we een wat langere reis. Zo zijn we eens naar Maastricht geweest met de trein en de bus. Een hele onderneming en we zijn eens naar de Efteling geweest. Mijn oom reed dan het busje, wat gehuurd werd ergen op de Kaalheidersteenweg als ik me goed herinner. Als ik me niet vergis was dat mijn latere baas het tankstation van Muijres, nu garage Klankstad. De rest van de vakantie, als iedereen in de straat weg was, lag ik in het koren naar de hemel te staren en dacht dat de tijd altijd zo zou blijven. Veel rust en veel zon.
Echt op vakantie gaan doe ik nog steeds niet. Nog steeds pak ik me de fiets en rij ergens naar toe. Door allerlei gebreken is er wel niks van gekomen, maar nu ik me een ligfiets heb gekocht hoop ik dat het wat beter gaat en dat ik die plekjes van vroeger weer eens kan gaan bekijken.